Trening tai chi polega na łączeniu sfery duchowej i fizycznej, dlatego doskonalenie ciała w taoizmie traktowane było jako religijna część rozwoju jednostki.

Zalety treningu:

• pozytywnie wpływa na poprawę i utrzymanie zdrowia fizycznego i psychicznego,
• poprawia zdrowie oraz relaksację ciała i umysłu,
• poprawia samopoczucie psychiczne: jesteśmy pogodniejsi, spokojniejsi, silniejsi czujemy się młodo,
• usprawnia słabe krążenie,
• likwiduje bóle głowy,
• pomaga w walce ze zbyt wysokim ciśnieniem i artretyzmem,
• likwiduje bóle pleców,
• zwalcza problemy z układem oddechowym, trawiennym i nerwowym,
• poprawia siłę i elastyczność, rozwija mięśnie,
• wzmacnia układ kostny.

W każdym ruchu tai chi występuje rozciąganie i obrót. Regularny trening głęboko wpływa na ciało zarówno pod względem fizycznym, jak i psychicznym. Osobie stojącej z boku, niedoświadczonej, wykonywanie ruchów w tai chi wydaje się proste i banalne. Tak jednak nie jest, ponieważ trening wymaga dużej precyzji oraz koordynacji oddechu i ciała. Początkujący najpierw przechodzą przez szereg ćwiczeń przygotowawczych. Po zakończeniu początkowego etapu można uczyć się bardziej skomplikowanych sekwencji ruchów.

Przykładowe ćwiczenia

Ćwiczenie I

Pozycja wyjściowa: stopy ustawione na szerokości barków, kolana lekko ugięte, ręce wzdłuż ciała, opuszki palców lekko opierają się o uda.

faza I – wdech:

• ręce unosimy po zewnętrznych łukach do wysokości barków jednocześnie powoli obracając dłonie środkami do góry;
• przenosimy ręce po poziomych łukach do przodu kierując środki dłoni do dołu;

faza II – wydech:

• ręce opuszczamy wzdłuż linii centralnej (linia dzieląca pionowo ciało na dwie symetryczne części) poniżej linii pasa środkami dłoni w dół;
• przechodzimy do etapu I nie zatrzymując się w pozycji wyjściowej.

Ćwiczenie II

Pozycja wyjściowa: stopy ustawione na szerokości barków, kolana lekko ugięte, ręce wzdłuż ciała, opuszki palców lekko opierają się o uda.

faza I – wdech:

• ręce unosimy po zewnętrznych łukach nad głowę powoli obracając dłonie środkami do góry, po czym zamykamy koło środkami dłoni do dołu;

faza II – wydech:

• ręce opuszczamy prowadząc dłonie po linii centralnej wzdłuż ciała przed sobą;
• dłonie prowadzimy środkami do dołu tak, jakbyśmy wciskali powietrze w ziemię;
• ponownie przechodzimy do fazy I nie zatrzymując się w pozycji wyjściowej.